Χρήσεις και καταχρήσεις της βιολογίας

Μια ανθρωπολογική κριτική της κοινωνιοβιολογίας
Μετάφραση: Κώστας Κουρεμένος
Επιμέλεια: Παναγιώτης Πανόπουλος
Εισαγωγή: Αλεξάνδρα Μπακαλάκη
ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ISBN ΕΝΤΥΠΟ
960-221-134-2
Διαστάσεις
21Χ14
Τρέχουσα Έκδοση
1997
Σελίδες
160
Εύδοξος

Χρήσεις και καταχρήσεις της βιολογίας

Μια ανθρωπολογική κριτική της κοινωνιοβιολογίας
Μετάφραση: Κώστας Κουρεμένος
Επιμέλεια: Παναγιώτης Πανόπουλος
Εισαγωγή: Αλεξάνδρα Μπακαλάκη

ΕΝΤΥΠΟ
ΑΡΧΙΚΗ
15.90€
25%
ΤΕΛΙΚΗ
11.93€
* ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ αγορές άνω των 50€ (εντός Ελλάδος)

Ο Σάλινς θεωρεί ότι η ιστορία και η βιολογία δεν είναι κατά κανένα τρόπο αναγώγιμες η μία στην άλλη. Όμως, ο λόγος για την ιστορία και ο λόγος για τη βιολογία είναι συγκρίσιμοι μεταξύ τους ως παράγωγα του πολιτισμού: άλλοι πολιτισμοί-άλλες ιστορίες, όπως άλλοι πολιτισμοί-άλλες βιολογίες.

 

Επί τρεις αιώνες, με αφετηρία τον Χομπς, τον Άνταμ Σμιθ και τον Δαρβίνο, το δυτικό, καπιταλιστικό πρότυπο του ανθρώπου μεταφέρεται στο ζωικό βασίλειο. Έτσι η οικονομική δραστηριότητα παρουσιάζεται ως γενετικό φαινόμενο, την ίδια στιγμή που μια τέτοια σύλληψη της ζωικής φύσης του ανθρώπου χρησιμοποιείται για να εξηγήσει την κοινωνική πραγματικότητα. Πρόσφατη εκδήλωση αυτού του ιστορικού φαινομένου, η κοινωνιοβιολογία βρίσκει ευρύτατη απήχηση αναδιατυπώνοντας τις αρχές του βιολογικού ντετερμινισμού και του κοινωνικού δαρβινισμού. Η κριτική ανάλυση της επιστημονικής και της αγοραίας κοινωνιοβιολογίας (των Ε.Ο. Ουίλσον, Ντέσμοντ Μόρις, Ρόμπιν Φοξ κ.ά.), που επιχειρεί εδώ ο Μάρσαλ Σάλινς, στηρίζεται στην ανθρωπολογική κατανόηση του πολιτισμού ως αυτόνομου συμβολικού φαινομένου, μοναδικού στη φύση. Απ’ αυτή τη σκοπιά, η ζωή, η αναπαραγωγή και οι κοινωνικές σχέσεις στις ποικίλες μορφές τους οργανώνονται σύμφωνα με τις αντιλήψεις των ανθρώπων για τον εαυτό τους και για τα πράγματα, και όχι σύμφωνα με το γενετικό ίδιον συμφέρον που οι κοινωνιοβιολόγοι εκλαμβάνουν ως θεμέλιο της ανθρώπινης κοινωνίας και ιστορίας. Με αυτή την καίρια παρέμβασή του, ένας σημαντικός στοχαστής του αιώνα μας διαγράφει με εγκυρότητα τα όρια ανάμεσα στις επιστήμες του ανθρώπινου πολιτισμού και την επιστήμη της βιολογίας.

Έγραψαν για το βιβλίο



Οι Χρήσεις και καταχρήσεις της βιολογίας είναι κατ' αρχάς ένα πολεμικό κείμενο-απάντηση στην άποψη ότι τα πολιτισμικά φαινόμενα δεν είναι παρά μορφές έκφρασης βιολογικών αναγκαιοτήτων και στη συνακόλουθη εκτίμηση ότι οι ανθρώπινες συμπεριφορές μπορούν να εξηγηθούν μόνον αν εξεταστούν σε συνάρτηση με τη βιολογική υποδομή του ανθρώπινου οργανισμού από την οποία και εκπορεύονται.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΠΑΚΑΛΑΚΗ (από την Εισαγωγή του βιβλίου)
1 από 1
ΣΑΛΙΝΣ ΜΑΡΣΑΛ
Ο Marshall Sahlins γεννήθηκε το 1930. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και έλαβε το διδακτορικό του από το Columbia. Δίδαξε στο Μίσιγκαν – όπου επινόησε και εγκαινίασε το θεσμό του «teach-in», της δημόσιας συζήτησης για επίμαχο πολιτικό θέμα, εν προκειμένω, για τον πόλεμο του Βιετνάμ. Από το 1973 είναι καθηγητής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο του Σικάγου. Πραγματοποίησε εθνογραφικές έρευνες στην περιοχή του Ειρηνικού (Νέα Γουινέα, Φίτζι, Χαβάη). Στη δεκαετία του 2000 ανέλαβε τη διεύθυνση του μικρού εκδοτικού οίκου Prickly Paradigm. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της ανθρωπολογικής θεωρίας και της ανθρωπολογικής προσέγγισης στην ιστορία, καθώς και της αμερικανικής σχολής της πολιτισμικής ανθρωπολογίας. Έργα του είναι: Social Stratification in Polynesia (1958), Moala. Culture and Nature on a Fijian Island (1962), Tribesmen (1968), Stone Age Economics (1974), Culture and Practical Reason (1976), The Use and Abuse of Biology (1976), Historical Metaphors and Mythical Realities (1981), Islands of History (1985), How “Natives” Think. About Captain Cook, for Example (1995), Waiting For Foucault (1999), Culture in Practice (2000), Apologies to Thucydides. Understanding History as Culture and Vice Versa (2004), The Western Illusion of Human Nature (2008), What Kinship Is – and Is Not (2012), Confucius Institute. Academic Malware (2015).