Το τυρί και τα σκουλήκια

Ο κόσμος ενός μυλωνά του 16ου αιώνα
Μετάφραση: Κώστας Κουρεμένος
ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ISBN ΕΝΤΥΠΟ
960-221-068-0
Διαστάσεις
21Χ14
Τρέχουσα Έκδοση
1994
Σελίδες
303
Εύδοξος

Το τυρί και τα σκουλήκια

Ο κόσμος ενός μυλωνά του 16ου αιώνα
Μετάφραση: Κώστας Κουρεμένος

ΕΝΤΥΠΟ
ΑΡΧΙΚΗ
21.20€
25%
ΤΕΛΙΚΗ
15.90€
* ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ αγορές άνω των 50€ (εντός Ελλάδος)

Μια έρευνα που στράφηκε αρχικά γύρω από ένα μάλλον ασυνήθιστο άτομο εξελίχθηκε τελικά σε μια γενική υπόθεση για τη λαϊκή κουλτούρα (ακριβέστερα, την αγροτική κουλτούρα) της προβιομηχανικής Ευρώπης, στην εποχή που σημαδεύτηκε από την εξάπλωση της τυπογραφίας και την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση – και από την καταστολή της τελευταίας στις Καθολικές χώρες.

 

Το βιβλίο αυτό διηγείται την ιστορία του Ντομένικο Σκαντέλλα, του επονομαζόμενου Μενόκκιο, οπαδού μιας παράξενης αίρεσης από το Φριούλι που διώχθηκε από την Ιερά Εξέταση. Χάρη στην πλούσια τεκμηρίωση, που παρέχουν τα αρχεία της τελευταίας στην Ούντινε, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τα διαβάσματά του και τις συζητήσεις του, τις σκέψεις και τα αισθήματά του – φόβοι, ελπίδες, ειρωνεία, οργή, απόγνωση. Κάθε τόσο η αμεσότητα των πηγών τον φέρνει κοντά μας: τον κάνει έναν άνθρωπο σαν κι εμάς, έναν από μας. Είναι όμως επίσης ένας άνθρωπος πολύ διαφορετικός από μας. Η αναλυτική ανασύνθεση αυτής της διαφοράς ήταν απαραίτητη, προκειμένου να ανασυντεθεί η εν μέρει συσκοτισμένη φυσιογνωμία της κουλτούρας του και του κοινωνικού πλαίσιου μέσα στο οποίο αυτή είχε διαμορφωθεί.
«Ποιος έχτισε τις εφτάπυλες Θήβες;» Οι ιστορικοί έχουν μάθει από καιρό –όχι μόνο από τους στίχους του Μπρεχτ, αλλά και από τη διδασκαλία ενός Μπλοκ ή ενός Φεβρ– πως η ιστορία είναι ιστορία των ανθρώπων, όχι των «μεγάλων ανδρών», και πως το παρελθόν εξιχνιάζεται καλύτερα όταν έχουμε τη δυνατότητα να φτάσουμε ώς την καθημερινή αλήθεια. Ο Κάρλο Γκίνζμπουργκ αναλύει εδώ την κοσμοεικόνα ενός μυλωνά από το Φριούλι, που οδηγήθηκε στην πυρά από την Ιερά Εξέταση στα τέλη του 16ου αιώνα. Η απολογία του παραπέμπει σ’ ένα στρώμα σκοτεινών αγροτικών μυθολογιών που, μπολιασμένες από διαβάσματα λόγιων κειμένων, ανοίγουν την πόρτα σε χιλιαστικές προσδοκίες δικαιοσύνης και κοινωνικής ανανέωσης – όπως δείχνει η προσωπική του εκδοχή για τη δημιουργία: «...όλα ήταν ένα χάος, δηλαδή γη, αέρας, νερό και φωτιά μαζί και ο όγκος αυτός σιγά-σιγά έγινε μια μάζα, ακριβώς όπως γίνεται το τυρί μέσα στο γάλα, κι από κει γίνανε σκουλήκια, κι αυτοί ήταν οι αγγέλοι.» Στα ίχνη των πολύτιμων επισημάνσεων του Μπαχτίν, οδηγούμαστε έτσι με δραματικό τρόπο μπροστά στη διχοτομία λόγιας και λαϊκής κουλτούρας, αλλά και στην απρόσμενη μαρτυρία της κυκλικότητας και της αλληλεπίδρασής τους.

Έγραψαν για το βιβλίο



Ιστορικός με ακόρεστη περιέργεια, ο Γκίνζμπουργκ ακολουθεί ακόμη και το αμυδρότερο ίχνος με το ζήλο ενός γεννημένου ντετέκτιβ, μέχρις ότου κάθε αποσπασματικό στοιχείο βρει τη θέση που του ταιριάζει. Το έργο της ανασύνθεσης είναι έξοχο, το γράψιμο εξαιρετικά ευχάριστο και, στο τέλος του βιβλίου, ο αναγνώστης που έχει παρακολουθήσει τις περιπλανήσεις του Δρα Γκίνζμπουργκ μέσα στον λαβυρινθώδη νου του μυλωνά από το Φριούλι θα αφήσει πίσω του αυτό τον παράξενο και ιδιότροπο γέρο με αληθινή λύπη.

J.H. ELLIOTT, The New York Review of Books
1 από 1
ΓΚΙΝΖΜΠΟΥΡΓΚ ΚΑΡΛΟ
Ο Carlo Ginzburg γεννήθηκε στο Τορίνο το 1939 και είναι ένας από τους πιο πρωτότυπους, πολυδιαβασμένους ιστορικούς της εποχής μας. Δίδαξε για πολλά χρόνια ιστορία στη Μπολόνια και τώρα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες. Ερευνώντας τα δικαστικά αρχεία της Ιερής Εξέτασης στην Ιταλία, έγραψε για τις μάγισσες και τη μαγεία, για τους αιρετικούς και τη λαϊκή κουλτούρα, για την ιστορία και την τέχνη. Τα βιβλία του, που έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και στα ελληνικά, δημιούργησαν το ρεύμα της «μικροϊστορίας». Έργα του είναι: I benandanti (1966/2002), I constituti di don Pietro Manelfi (1970), Il nicodemismo (1970), Il formaggio e i vermi (1976/2009), Crisi della ragione (1980), Indagini su Piero (1985/2001), Miti emblemi spie. Morfologia e storia (1986/2000), Storia notturna. Una decifrazione del Sabba (1989), Il giudice e lo storico (1991/2006), Jean Fouquet. Ritratto del buffone Gonella (1996), Occhiacci di legno. Nove riflessioni sulla distanza (1998), Rapporti di forza. Storia, retorica, prova (2000), Nessuna Isola e un’ isola. Quatro sguardi sulla letteratura inglese (2002), Un dialogo con Vittorio Foa (2003), Il filo e le tracce. Vero falso finto (2006), Paura, reverenza, terrore. Rileggere Hobbes oggi (2008).