Το τέλος της τρέλας

Μετάφραση: Μελίνα Παναγιωτίδου
ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ISBN ΕΝΤΥΠΟ
978-960-221-405-3
Διαστάσεις
24X17
Τρέχουσα Έκδοση
2008
Σελίδες
447

Το τέλος της τρέλας

Μετάφραση: Μελίνα Παναγιωτίδου

ΕΝΤΥΠΟ
ΑΡΧΙΚΗ
25.44€
25%
ΤΕΛΙΚΗ
19.08€
* ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ αγορές άνω των 50€ (εντός Ελλάδος)

Κράμα πολιτικού και περιπετειώδους μυθιστορήματος, κριτικής του κόσμου της διανόησης και στρουκτουραλιστικής φάρσας, το Τέλος της τρέλας είναι πάνω απ’ όλα μια σκληρή μεταφορά για τη μοίρα της Αριστεράς στην Ευρώπη και στη Λατινική Αμερική, η συγκλονιστική αφήγηση της κατάρρευσης της επαναστατικής ουτοπίας.

 

Ποιος είναι ο Ανίμπαλ Κεβέδο; Τρελός, περιπλανώμενος ιππότης της επανάστασης ή ένας από τους σημαντικότερους στρατευμένους διανοητές του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα; Η οδύσσεια του Ανίμπαλ Κεβέδο, μεξικανού ψυχαναλυτή, αρχίζει στο Παρίσι τον Μάη του 1968 και διαρκεί πάνω από είκοσι χρόνια. Όταν επιστρέφει στο Μεξικό του στυγερού Κάρλος Σαλίνας ντε Γκορτάρι και της νίκης του νεοφιλελευθερισμού, θα γνωρίσει τον Ραφαέλ Γκιγιέν πολύ πριν επονομαστεί Υποδιοικητής Μάρκος, θα σαγηνευτεί από την εξουσία και θα συρθεί σε ένα σκάνδαλο που θα θέσει τέλος στην τρέλα του, τις ημέρες της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου. Μέχρι τότε, αλλεπάλληλες περιπέτειες θα τον συνδέσουν με τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της σύγχρονης γαλλικής σκέψης –τον Ζαν Λακάν, τον Λουί Αλτουσέρ, τον Ρολάν Μπαρτ και τον Μισέλ Φουκώ–, θα τον οδηγήσουν να ενταχθεί στη μαχητική Προλεταριακή Αριστερά, να ταξιδέψει στην Κούβα, να ψυχαναλύσει τον Φιντέλ Κάστρο και να τον συνοδεύσει στη Χιλή του Σαλβαδόρ Αγιέντε, αλλά και να καθιερωθεί ως κριτικός τέχνης και δόκιμος συγγραφέας. Και όλα αυτά, ίσως στο όνομα της μεγαλύτερης τρέλας: του Έρωτα.
ΒΟΛΠΙ ΧΟΡΧΕ
O Jorge Volpi γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1968. Σπούδασε Νομικά και Φιλολογία στο Αυτόνομο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Μεξικού (UNAM), και είναι διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σαλαμάνκα. Μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος, θεωρείται σήμερα λενας από τους σημαντικότερους και λιγότερο συμβατικούς, συγγραφείς της Νοτίου Αμερικής. Από το 2001 διευθύνει το Ινστιτούτο του Μεξικού στο Παρίσι. Έργα του είναι: A pesar del oscuro silencio (1992), Días de ira (1994), La paz de los sepulcros (1995), El temperamento melancólico (1996), Sanar tu piel amarga (1997), La imaginación y el poder. Una historia intelectual de 1968 (1998), En busca de Klingsor (1999), El juego del Apocalipsis (2001), El fin de la locura (2003), La guerra y las palabras. Una historia intelectual de 1994 (2004), Crack. Instrucciones de uso (μαζί με τους R.C. Castañeda, A. Estivill, V. Herrasti κ.ά. (2005), No será la tierra (2006), México. Lo que todo ciudadano quisiera (no) saber de su patria (μαζί με την Denise Dresser (2006), El jardín devastado (2008), Mentiras contagiosas. Ensayos (2008), Oscuro bosque oscuro (2009), El insomnio de Bolívar (2009), Leer la mente. El cerebro y el arte de la ficción (2011), La tejedora de sombras (2012), La paz de los sepulcros (2013), Memorial del engaño (2014).