Από την αλχημεία στη χημεία

Μετάφραση: Ανδρέας Μιχαηλίδης
ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ISBN ΕΝΤΥΠΟ
960-221-330-2
Διαστάσεις
21,5Χ14 [δεμένο]
Τρέχουσα Έκδοση
2005
Σελίδες
156
Εύδοξος

Από την αλχημεία στη χημεία

Μετάφραση: Ανδρέας Μιχαηλίδης

ΕΝΤΥΠΟ
ΑΡΧΙΚΗ
16.96€
25%
ΤΕΛΙΚΗ
12.72€
* ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ αγορές άνω των 50€ (εντός Ελλάδος)

Σε ποιο βαθμό προκύπτει η χημεία από την αλχημεία; Για να απαντήσει στο συναρπαστικό αυτό ερώτημα, ο συγγραφέας δείχνει πώς οι νεότεροι χημικοί άντλησαν από τεχνικές και υλικά που επεξεργάστηκαν οι αιγύπτιοι, βυζαντινοί, άραβες και ευρωπαίοι αλχημιστές, ενώ παράλληλα ήρθαν σε ρήξη με το δόγμα της μεταστοιχείωσης των μετάλλων και την αναζήτηση της φιλοσοφικής λίθου.

 

Ο μυστηριώδης κόσμος των αλχημιστών, που αναζητούσαν τη φιλοσοφική λίθο και το ελιξίριο της μακροζωίας, φαντάζει απόλυτα διαχωρισμένος από τις σύγχρονες επιστήμες. Είναι όμως έτσι; Με αφετηρία τον όρο «αλχημεία» –ένα αντιδάνειο από τη θαυμαστή Ανατολή, που μεταφράζεται ως «η χημεία»– το βιβλίο του Ολιβιέ Λαφόν μας οδηγεί σ’ ένα ταξίδι μέσα στους αιώνες: ξεκινώντας από τον Μιλήσιο φιλόσοφο που εντόπιζε την Αρχή στο νερό, περνώντας από τον Δημόκριτο, προπάτορα των ατομικών φυσικών, και από τον εκκεντρικό, αγενή και ιδιοφυή Παράκελσο, για να φτάσουμε τελικά στον επιστήμονα που θυμόμαστε από τον χημικό νόμο των Λαβουαζιέ-Λαπλάς των σχολικών μας χρόνων. Στη διαδρομή θα συναντήσουμε σπουδαίους φιλοσόφους, ερμητικούς μύστες, ιδιοφυείς ιατροχημικούς και διάσημους πλέον επιστήμονες της σύγχρονης εποχής. Ποια νοοτροπία και ποια δόγματα έκαναν λοιπόν ορισμένους ανθρώπους να πιστέψουν ότι, χάρη σ’ ένα γυάλινο αυτό που σιγοψήνεται στον αθάνορα, θα μετέτρεπαν ευτελή μέταλλα σε χρυσό για να πετύχουν τον εξαγνισμό και τη μακροζωία; Κι αν οι ίδιοι απέτυχαν, μήπως έθεσαν τις βάσεις για την επιτυχία των διαδόχων τους, που ήρθαν εκ των υστέρων να τους δικαιώσουν – αν και με τρόπο τόσο διαφορετικό απ’ ό,τι θα φαντάζονταν εκείνοι;
ΛΑΦΟΝ ΟΛΙΒΙΕ
Ο Olivier Lafont είναι καθηγητής της οργανικής χημείας και της ιστορίας των επιστημών στην ιατρική και φαρμακευτική σχολή του Πανεπιστημίου της Ρουέν. Μέλος του συμβουλίου της λέσχης για την ιστορία της χημείας στη Γαλλική Χημική Εταιρεία, πρόεδρος της Εταιρείας για την ιστορία της φαρμακευτικής, μέλος της Εθνικής Φαρμακευτικής Ακαδημίας και αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας για την ιστορία της Φαρμακευτικής. Έργα του είναι: D'Aristote à Lavoisier. Les étapes de la naissance d'une science (1998), De l'alchimie à la chimie (2000), Échevins & apothicaires sous Louis XIV. La vie de Matthieu-François Geoffroy, bourgeois de Paris (2008), Des médicaments pour les pauvres. Ouvrages charitables et santé publique aux XVIIe et XVIIIe siècles (2010), Parmentier. Au-delà de la pomme de terre (2012).