Πέρα από τη μεταφυσική και τον επιστημονισμό

Ο «διεπιστημονικός υλισμός» του Max Horkheimer
ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ISBN ΕΝΤΥΠΟ
960-221-222-5
Διαστάσεις
21X14
Τρέχουσα Έκδοση
2001
Σελίδες
238
Εύδοξος

Πέρα από τη μεταφυσική και τον επιστημονισμό

Ο «διεπιστημονικός υλισμός» του Max Horkheimer

ΕΝΤΥΠΟ
ΑΡΧΙΚΗ
19.08€
25%
ΤΕΛΙΚΗ
14.31€
* ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ αγορές άνω των 50€ (εντός Ελλάδος)

Η πολύπλευρη κρίση του «παγκοσμιοποιημένου» καπιταλισμού, της οποίας είμαστε πλέον μάρτυρες, επιβάλλει την ανανέωση των θεωρητικών εργαλείων της κριτικής σκέψης, εφόσον αυτή συνεχίζει να αρνείται το συμβιβασμό με την «ωμή πραγματικότητα».

 

Η μελέτη αυτή επιχειρεί να ανασυγκροτήσει κριτικά τη φιλοσοφική τοποθέτηση του Μαξ Χορκχάιμερ στη δεκαετία του 1930 υπό το φως των σύγχρονων προβλημάτων και συζητήσεων. Ο Xορκχάιμερ ήλπιζε να πετύχει την ανανέωση της χειραφετητικής θεωρητικής εργασίας και, κατ’ επέκταση, της αντίστοιχης πολιτικής πρακτικής, μέσα από μια εναλλακτική αντίληψη της επιστήμης. Αυτήν υπηρετούσε το πρόγραμμα μιας διεπιστημονικής έρευνας των κοινωνικών συνθηκών του ύστερου καπιταλισμού, με στόχο μια ολιστική θεωρία του συγκεκριμένου κοινωνικού σχηματισμού, που θα αντλούσε γνώσεις από τις επιμέρους εξειδικευμένες επιστήμες. Ο ριζοσπαστισμός της πρώιμης σκέψης του Χορκχάιμερ την κάνει να διατηρεί την επικαιρότητά της, δίνοντάς μας κριτικά ερεθίσματα για παραπέρα στοχασμό και αναθεώρηση ορισμένων από τα νέα αυτονόητα, τα οποία παρήγαγε η γλωσσοθεωρητική μετεξέλιξη της κριτικής θεωρίας από τη δεκαετία του ’70 μέχρι σήμερα. Το πρώτο κεφάλαιο παρακολουθεί τη διπλή αντιπαράθεση του Xορκχάιμερ με τη μεταφυσική και το θετικισμό. Αυτό επιτρέπει να εξεταστούν στο δεύτερο κεφάλαιο οι γενικές γραμμές της «υλιστικής γνωσιοθεωρίας» του Xορκχάιμερ: το ζητούμενο είναι εδώ μια διαλεκτική θεώρηση της συνάφειας ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη. Αυτή η φιλοσοφική-γνωσιοθεωρητική τοποθέτηση επιχειρεί να υπερβεί παραγωγικά τα κλασικά διλήμματα «θεμελιωτισμός-σκεπτικισμός», «ορθολογισμός-σχετικισμός» κ.λπ., με έναν τρόπο που παραμένει πάντα επίκαιρος για την κοινωνική φιλοσοφία. Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο δίνεται το περίγραμμα του προγράμματος μιας «διεπιστημονικής κοινωνικής έρευνας», το οποίο εφάρμοσε ο κύκλος του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας κατά τη δεκαετία του ’30.
ΚΑΒΟΥΛΑΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ο Κωνσταντίνος Καβουλάκος γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Σπούδασε κοινωνιολογία και κοινωνική και πολιτική φιλοσοφία στο Πάντειο, απ’ όπου έλαβε το διδακτορικό του. Συνεργάστηκε με τον Τομέα Ερμηνευτικής του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, όπου είναι σήμερα αναπληρωτής καθηγητής κοινωνικής και πολιτικής φιλοσοφίας και φιλοσοφίας του πολιτισμού. Έργα του είναι: Γιούργκεν Χάμπερμας. Τα θεμέλια του Λόγου και της κριτικής κοινωνικής θεωρίας (1996), Πέρα από τη μεταφυσική και τον επιστημονισμό. Ο διεπιστημονικός υλισμός του Max Horkheimer (2001), Ιμμάνουελ Καντ. Πρακτικός Λόγος και νεωτερικότητα (επιμ., 2006), Η φαινομενολογία του πνεύματος του Γκ.Β.Φ. Χέγκελ. Ερμηνευτικές προσεγγίσεις (επιμ., 2009), Τραγωδία και ιστορία. Η κριτική του νεωτερικού πολιτισμού στο νεανικό έργο του Γκέοργκ Λούκατς, 1902-1918 (2012).