65 ερωτήσεις / 65 απαντήσεις

για το χρέος, το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα
Μετάφραση: Πάνος Αγγελόπουλος
Επιμέλεια: Κώστας Σπαθαράκης
ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ISBN ΕΝΤΥΠΟ
978-960-221-596-8
Διαστάσεις
24X17
Τρέχουσα Έκδοση
2013
Σελίδες
376
Εύδοξος

65 ερωτήσεις / 65 απαντήσεις

για το χρέος, το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα
Μετάφραση: Πάνος Αγγελόπουλος
Επιμέλεια: Κώστας Σπαθαράκης

ΕΝΤΥΠΟ
ΑΡΧΙΚΗ
21.20€
25%
ΤΕΛΙΚΗ
15.90€
* ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ αγορές άνω των 50€ (εντός Ελλάδος)

Οι συγγραφείς του βιβλίου δείχνουν ότι η διαγραφή του χρέους, όρος αναγκαίος πλην όμως ανεπαρκής, πρέπει να συνοδεύεται και από άλλα μέτρα, όπως η ανάκτηση των αγαθών που αποκτήθηκαν παράνομα, η δίκαιη αναδιανομή του πλούτου σε παγκόσμιο επίπεδο και οι εναλλακτικοί τρόποι χρηματοδότησης. Θέτουν επίσης το ερώτημα: ποιος χρωστά σε ποιον; Και υποστηρίζουν το αίτημα των αποζημιώσεων που διεκδικούν τα κοινωνικά κινήματα του Νότου.

 

Υπήρχε ο πρώτος κόσμος, ο «Βορράς», ο δεύτερος κόσμος, που αποτελούνταν από το σοβιετικό μπλοκ, και ο «τρίτος κόσμος», που περιελάμβανε τους λαούς του Νότου. Ο δεύτερος κόσμος κατέρρευσε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 με την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Δέκα χρόνια νωρίτερα, ο «τρίτος κόσμος» είχε βρεθεί υποτελής στις επιταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Παγκόσμιας Τράπεζας (ΠΤ). Με τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, αυτό που κλονίστηκε ήταν ο πρώτος κόσμος. Δεν μένουν πια παρά δύο βασικές κατηγορίες: μια χούφτα άνθρωποι που επωφελούνται από τον σύγχρονο καπιταλισμό και η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που τον υφίσταται. Ειδικότερα δε υπό τη μορφή του μηχανισμού του χρέους. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριάντα ετών, οι αδύναμοι κρίκοι της παγκόσμιας οικονομίας βρίσκονταν στη Λατινική Αμερική, στην Ασία ή στις χώρες του πρώην σοβιετικού μπλοκ που τελούσαν υπό το λεγόμενο καθεστώς «μετάβασης». Η ανάπτυξη αφορούσε τον Βορρά, το χρέος τον Νότο. Από το 2008, συμβαίνει το αντίθετο και σε μεγάλο βαθμό η ανησυχία εστιάζεται πλέον στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε 65 ερωτήσεις/απαντήσεις, τούτο το βιβλίο εξηγεί με απλό και σαφή τρόπο πώς και γιατί οδηγηθήκαμε στο αδιέξοδο του χρέους. Αναδεικνύει την ευθύνη των θιασωτών του νεοφιλελευθερισμού, των διεθνών οικονομικών οργανισμών, των ανεπτυγμένων βιομηχανικών χωρών, αλλά και τη συνενοχή των ηγετών του Νότου. Αποκωδικοποιεί τον επίσημο λόγο για το χρέος και διερευνά πιθανά σενάρια για την έξοδο από την κρίση. Εκθέτει τέλος τα επιχειρήματα –ηθικά, πολιτικά, οικονομικά, νομικά, οικολογικά– στα οποία εδράζεται η διεκδίκηση για τη διαγραφή του δημόσιου χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών.
ΜΙΓΙΕ ΝΤΑΜΙΕΝ
Ο Damien Millet είναι καθηγητής μαθηματικών στην Ορλεάνη και εκπρόσωπος της Επιτροπής για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM) στη Γαλλία. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Λέσχης Ξιφασκίας του Saint-Denis-de-l'Hôtel. Έργα του είναι: 50 questions 50 réponses sur la dette, le FMI et la Banque mondiale (μαζί με τον Éric Toussaint, 2002), La Jamaïque dans l’étau du FMI (μαζί με τον François Mauger, 2004), Les Tsunamis de la dette (μαζί με τον Éric Toussaint, 2005), L'Afrique sans dette (2005), Dette odieuse (μαζί με τον Frédéric Chauvreau, 2006), 60 Questions 60 Réponses sur la dette, le FMI et la Banque mondiale (μαζί με τον Éric Toussaint, 2008), Le Système Dette (μαζί με τον Frédéric Chauvreau, 2008), La crise, quelles crises? (μαζί με τον Éric Toussaint, 2010), La dette ou la vie (επιμ. μαζί με τον Éric Toussaint, 2011), AAA. Audit Annulation Autre politique (μαζί με τον Éric Toussaint, 2012).
ΤΟΥΣΕΝ ΕΡΙΚ
Ο Éric Toussaint είναι Βέλγος πολιτικός επιστήμονας και ιστορικός, διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Παρισιού VIII και του Πανεπιστημίου της Λιέγης, όπου και διδάσκει. Είναι πρόεδρος της Επιτροπής για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM). Είναι επίσης μέλος της Προεδρικής Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους (CAIC) στον Ισημερινό, του Διεθνούς Συμβουλίου του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ από την ίδρυσή του το 2001, της επιστημονικής επιτροπής της Attac Γαλλίας, του επιστημονικού δικτύου της Attac Βελγίου, καθώς και της Διεθνούς Επιτροπής της Τετάρτης Διεθνούς (Post-Réunification). Έργα του είναι: La Bourse ou la vie (1998), Le Bateau ivre de la mondialisation (μαζί με τον Arnaud Zacharie, 2000), Afrique. Abolir la dette pour libérer le développement (μαζί με τον Arnaud Zacharie, 2001), Cuba: Le pas suspendu de la révolution (μαζί με τον Yannick Bovy, 2001), Sortir de l’impasse (μαζί με τον Arnaud Zacharie, 2002), 50 questions 50 réponses sur la dette, le FMI et la Banque mondiale (μαζί με τον Damien Millet, 2002), La Finance contre les peuples. La Bourse ou la vie (2004), Les Tsunamis de la dette (μαζί με τον Damien Millet, 2005), Banque mondiale. Le Coup d’État permanent. L’Agenda caché du Consensus de Washington (2006), Banque du Sud et nouvelle crise internationale (2008), 60 Questions 60 Réponses sur la dette, le FMI et la Banque mondiale (μαζί με τον Damien Millet, 2008), La crise, quelles crises? (μαζί με τον Damien Millet, 2010), Un Coup d'œil dans le rétroviseur. L'idéologie néolibérale des origines jusqu'à aujourd'hui (2010), La dette ou la vie (επιμ. μαζί με τον Damien Millet, 2011), AAA Audit Annulation Autre politique (μαζί με τον Damien Millet, 2012), Procès d'un homme exemplaire (2013), Les Chiffres de la Dette 2015 (μαζί με τους Pierre Gottiniaux, Daniel Munevar και Antonio Sanabria, 2014), Bancocratie (2014).