Επανεκδόσεις

Σε λίγες μέρες θα βρίσκονται στα βιβλιοπωλεία δύο αξιοσημείωτα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, από τα πρώτα βιβλία που εντάχθηκαν στη σειρά μεταφρασμένης πεζογραφίας των εκδόσεων Αλεξάνδρεια. Μικρά αριστουγργήματα, με ιδιαίτερο τρόπο γραφής το καθένα, έμειναν εξαντλημένα για πολλά χρόνια, ώσπου η ζήτησή τους έκανε επιτακτική την επανέκδοση. 

 

Το καφενείο των τρελών του Felipe Alfau, ιδιόρρυθμο και μοναδικό βιβλίο, συνάντησε την επιτυχία πολλές δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση, καθώς οι αναγνώστες του διέκριναν την ανεξάντλητη ευρηματικότητα του συγγραφέα κι ίσως «αυτή τη συγγένεια με τον Ναμπόκοφ, τον Καλβίνο, τον Έκο. Και θα ’λεγα ακόμη και με τον Μπόρχες…», όπως σημειώνει στο επίμετρο η Mary McCarthy.

Οκτώ συνδεόμενες και ταυτόχρονα αυτοτελείς ιστορίες υφαίνουν αυτό το αριστοτεχνικά επινοημένο μυθιστόρημα στο οποίο ο Alfau δημιουργεί ένα ευμετάβλητο ονειρικό τοπίο όπου οι ήρωες – νταβατζήδες, επαίτες και παπάδες μεταξύ άλλων- προσπαθούν να δραπετεύσουν από τον εξουσιαστικό έλεγχο του συγγραφέα. Αδίκως αγνοημένο για μισό αιώνα, το βιβλίο αυτό προανήγγειλε τον μαγικό ρεαλισμό της μοντέρνας λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας.

 

Το Λευκό Ρόδο του θρυλικού συγγραφέα και δεξιοτέχνη αφηγητή B. Traven, ένα μυθιστόρημα με πλοκή τραγικά μετεπαναστατική, όπως σχεδόν το σύνολο των έργων του, είναι διαποτισμένο με την κοσμοθεωρία και φιλοσοφία του, οι οποίες επικεντρώνονται στα δεινά των φτωχών και την κριτική στάση απέναντι στον καπιταλισμό. 

Η ιστορία του βιβλίου αφορά στις προσπάθειες μιας αμερικανικής εταιρείας πετρελαίου να επεκτείνει με κάθε κόστος τις γεωτρήσεις στις αγροτικές περιοχές του Μεξικού και την αντίδραση ενός ινδιάνου αρχηγού που προσπαθεί να την σταματήσει προκειμένου να διατηρηθούν οι τοπικές αξίες και ο πολιτισμός.  Με άλλα λόγια, πρόκειται για τη μεγάλη σύγκρουση του 20ού αιώνα: τη θανάσιμη συνύφανση του ατσαλένιου στημονιού του πολυεθνικού κεφαλαίου και του χλωρού υφαδιού της σχεδόν κλειστής ινδιάνικης οικονομίας.