Έντυπο βιβλίο
ISBN 960-221-255-1
Εξαντλημένο βιβλίο

Κατεβαίνω την Πανεπιστημίου. Στη στάση για Πατήσια με πλησιάζουν δυο μπασκίνες με στολή. Στέκονται δίπλα μου και με παρατηρούν προκλητικά. Σε λίγο γίνονται τέσσερις. Κάνω τον αδιάφορο περιμένοντας με αγωνία το τρόλεϊ. Οι κανονικοί άνθρωποι μετατοπίζονται. Φοβούνται.

 

Η ιστορία της Αόρατης γραμμής εκτυλίσσεται μεταξύ 1968 και ’86: μια περίοδο που αποτέλεσε έναρξη και επίλογο των νέων ιδεών και στάσεων που μεταλλάσσονταν σε ιστορικού-παραδοσιακού τύπου ιδεολογίες και συλλογικότητες, των νέων αντιλήψεων και αιτημάτων για τον άνθρωπο ή την κοινωνία που μεταβάλλονταν σε στοιχεία ενός παλιού, σχεδόν αρχετυπικού κώδικα (το χάσμα των γενεών, η χρήση της βίας ή η ανάδειξη μιας νέας ηγετικής ελίτ). Αναγκαία συνέπεια αυτού του τόσο πυκνού χρόνου, αυτού του στροβίλου που δυνάμωνε μέσα στη ροή των γεγονότων και των ριζικών αντινομιών, ήταν η απότομη ενηλικίωση, η ταχύτατη ωρίμανση και ο συντριπτικός επίλογος μιας γενιάς που έκλεισε μέσα σε δεκαοκτώ χρόνια, ένα πολλαπλάσιο ψυχολογικό και ιστορικό χρόνο.

Η Αόρατη γραμμή είναι ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό ιστοριών, όπου σημαντικά ή κορυφαία γεγονότα της Ιστορίας καταλήγουν να γίνονται προσωπικά για τους ήρωες του μυθιστορήματος. Κι αυτό γιατί συστατικό στοιχείο της ύπαρξής τους είναι η δράση τους μέσα στην Ιστορία για τη διαμόρφωσή της· μια δράση και μια ενέργεια που στοχεύει με εξίσου άμεσο τρόπο θεσμούς όπως η οικογένεια ή το σχολείο, πολιτικά γεγονότα όπως η εξέγερση του Πολυτεχνείου, η μεταπολίτευση ή το Ιταλικό Φθινόπωρο, και προσωπικές στάσεις που καθορίζονται από τη φαντασία, την τέχνη ή τον έρωτα.

Η αφήγηση δεν είναι γραμμική, ακολουθεί τα άλματα των συνειρμών, των τυχαίων ρακόρ ανάμεσα στα συμβάντα και, εν τέλει, του ψυχολογικού χρόνου και της μνήμης. Η μουσική υπόκρουση των κομματιών που υποβάλλει το κείμενο είναι ίσως απαραίτητο συμπλήρωμα για την ανάγνωσή του.

Για δημοσιογράφους