Έντυπο βιβλίο
ISBN 960-221-229-2
8.48€ 6.74€
Διαστάσεις
17Χ12
Σελίδες
95
Έκδοση
2002

Είναι φίλοι. Εβραίοι κι οι δυο. Ο ένας Έλληνας, ο άλλος Ρουμάνος. Γεννημένοι την ίδια χρονιά με μια μέρα διαφορά. Το 1934. «Ερχόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια, όπως ερχόμαστε από εναν τόπο», έλεγε ο Σαιντ Εξυπερύ. Μόνο που υπάρχουν λογιών-λογιών παιδικά χρόνια. Και τα χνάρια που αφήνουν στον καθένα μας είναι ανεξίτηλα.

 

Σ’ αυτό το ελεύθερο, αποσπασματικό κείμενο, η ατίθαση πένα του Ζωρζ Μουστακί διασταυρώνει και συνυφαίνει δύο βιογραφίες: τη δική του, από την Αλεξάνδρεια των παιδικών κι εφηβικών του χρόνων ώς το Παρίσι και τις Βρυξέλλες, όπου ξεκινάει τη μουσική σταδιοδρομία του, γνωρίζοντας τον Μπρασσένς και την Πιαφ, κι ώς τη Γερμανία, που αρχίζει να επισκέπτεται για συναυλίες στη δεκαετία του ’70 κι εκείνη του φίλου του τραγουδιστή Ζίγκφριντ Μεΐρ, Ρουμανοεβραίου από τη Φρανκφούρτη, που έζησε τα στρατόπεδα του Άουσβιτς και του Νταχάου και, χρόνια αργότερα, αποφασίζει να διηγηθεί για πρώτη φορά στον Μουστακί την εμπειρία του. Προκύπτει έτσι μια σχεδόν μουσική σύνθεση και αντίστιξη προσωπικών αφηγήσεων, με άξονα τα βιώματα και τις προεκτάσεις του Ολοκαυτώματος και το οδυνηρό παιχνίδι της λήθης και της μνήμης που στήνεται γύρω τους στη σύγχρονη ζωή.

Το κείμενο συνοδεύεται από ένα ιμπρεσιονιστικό αυτοβιογραφικό πορτρέτο του Ζωρζ Μουστακί, που αρχίζει έτσι: Επάγγελμα: Λυρικός καλλιτέχνης. Τόπος και έτος γεννήσεως: Αλεξάνδρεια 1934. Υπηκοότης: Ελληνική. Αμπελοφιλόσοφος. Διανοούμενος, έως και αριστερός. Παππούς. Ζωγράφος της Κυριακής (που ωστόσο ζωγραφίζει και τις άλλες μέρες). Περιστασιακός μηχανόβιος. Ταξιδιώτης…

Για δημοσιογράφους