author image

ΝΕΓΚΡΙ ΑΝΤΟΝΙΟ

Ο Antonio Negri γεννήθηκε στην Πάντοβα το 1933. Έγινε καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Πάντοβα. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 υπήρξε από τα ηγετικά στελέχη της Εργατικής Εξουσίας και της Εργατικής Αυτονομίας και από τους πιο διάσημους θεωρητικούς του κινήματος της Αυτονομίας. Το 1979 συνελήφθη και κατηγορήθηκε, χωρίς επαρκή στοιχεία, για τρομοκρατική δράση –ακόμη και ως εγκέφαλος των Ερυθρών Ταξιαρχιών– και καταδικάστηκε τελικά σε 30 χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε δύο φόνους. Το 1983 διέφυγε στη Γαλλία, όπου, προστατευμένος από τον κίνδυνο της απέλασης χάρη στο «δόγμα Μιτεράν», δίδαξε στο πανεπιστήμιο VIII του Παρισιού και στο Collège International de Philosophie, κοντά στον Ντεριντά, τον Φουκώ και τον Ντελέζ. Το 1997, μετά από συμφωνία που μείωσε την καταδίκη του στα 13 χρόνια, επέστρεψε στην Ιταλία για να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του. Πολλά από τα σημαντικότερα έργα του γράφτηκαν στη φυλακή. Μετά την αποφυλάκισή του το 2003, ζει στη Βενετία και στο Παρίσι μαζί με τη γαλλίδα φιλόσοφο Judith Revel. Στο εκτενέστατο συγγραφικό έργο του, σημαντικό μέρος του οποίου είναι γραμμένο στη φυλακή, ανήκουν τα βιβλία: Stato e diritto nel giovane Hegel (1958), Stato e politica (1970), Proletari e stato. Per una discussione su autonomia operaia e compromesso storico (1976), Il dominio e il sabotaggio. Sul metodo marxista della trasformazione sociale (1978), Marx oltre Marx. Quaderno di lavoro sui Grundrisse (1978), Dall’operaio massa all’operaio sociale. Intervista sull’operaismo (1979), Il comunismo e la guerra (1980), L’anomalia selvaggia. Saggio su potere e potenza in Baruch Spinoza (1981), Diario di un’evasione (1985), Il potere costituente. Saggio sulle alternative del moderno (1992), Labor of Dionysus: a Critique of the State-form (μαζί με τον Michael Hardt, 1994), Empire (μαζί με τον Michael Hardt, 2000), Kairòs, alma venus, multitudo (2001), Il ritorno. Quasi un’ autobiografia (2003), L’Europa e l’impero. Riflessioni su un processo costituente (2003), Cinque lezioni di metodo su moltitudine e impero (2003), Luciano Ferrari Bravo ritratto di un cattivo maestro. Con alcuni cenni sulla sua epoca (2003), L’Europa e l’Impero. Riflessioni su un processo costituente (2003), Multitude. War and Democracy in the Age of Empire (μαζί με τον Michael Hardt, 2004), La differenza italiana (2005), Movimenti nell’impero: passaggi e paesaggi (2006), Global. Biopotere e lotte in America Latina (μαζί με τον Giuseppe Cocco, 2006), Settanta (μαζί με την Raffaella Battaglini, 2007), Fabbrica di porcellana. Per una nuova grammatica politica (2008), Dalla fabbrica alla metropoli. Saggi politici (2008), In Praise of the Common: A Conversation on Philosophy and Politics (μαζί με τον Cesare Casarino, 2008), Evangelicals and Empire. Christian Alternatives to the Political Status Quo (μαζί με τον Michael Hardt, 2008), Note su porto Marghera (2008), Commonwealth (μαζί με τον Michael Hardt, 2009), Il lavoro nella Costituzione (2009), Inventare il comune (2012), Declaration (2012), La forma Stato. Per la critica dell’economia politica della Costituzione (2012), Spinoza e noi (2012).

Tweet about this on TwitterShare on FacebookGoogle+Share on LinkedInEmail to someone

Βιβλία από τον συγγραφέα